Skip to main content

20 shprehjet më të famshme dhe më ndikim në historinë e njerëzimit


Politikanët konsiderohen,  teorikisht të paktën, përfaqësues të njerëzve. Njëri prej qëllimeve të tyre në jetë është bëjnë dhe të ekzekutojnë ligjet që e bëjnë vendin e tyre më të begatë, ekonomikisht dhe idealist. Fjalimet e tyre dhe frazat që ato thonë shprehin këndvështrimet personale dhe politike të tyre, ndaj ato mund të konsiderohen vëzhgime të kujdesshme të jetës politike. Sigurisht, shumë prej gjërave që ato thonë mund të mos kenë asnjë vlerë, por s’mund të mohohet fakti se shumë politikanë, aktivistë e filozofë kanë thënë ndër shekuj gjëra me vlerë, të cilat i kanë rezistuar testit të kohës dhe mund të aplikohen dhe sot e kësaj dite. Fundja, disa prej liderëve më të mëdhenj botërorë kanë qenë gjithashtu oratorët më të mëdhenj të botës. Ish-kryeministri britanik Winston Churchill është një prej tyre. Fjalimet e tij gjithnjë kanë pasur diçka që godet, gjithnjë diçka që e bën atë të saktë në mënyrë pragmatiste e të ftohtë. Prandaj ai shfaqet në listë më shumë se dy herë. “Ne debatojmë për faktin se një komb që përpiqet ta taksojë veten drejt prosperitetit është si një njeri që qëndron i ulur mbi një kovë dhe përpiqet të ngrihet nga doreza e saj”, është një prej shprehjeve të tij për taksat. Dhe presidenti amerikan Thomas Jefferson shquhet për fjalët e tij të mençura dhe kjo e bën atë të pranishëm në listë. “Taksa, e cila do të paguhet për qëllimin e arsimimit nuk është më shumë se një e njëmijta e asaj që do t’u paguhej mbretërve, priftërinjve dhe fisnikëve, të cilët do të ngriheshin ndërmjet nesh, nëse ne e lëmë popullin në injorancë”, është një prej shprehjeve më të famshme e vizionare të presidentit amerikan, i cili është lëvduar nga pasardhësi i tij John F. Kennedy me shprehjen, “Unë mendoj se ky është koleksioni më i jashtëzakonshëm i talentit, i dijes njerëzore, i cili është mbledhur ndonjëherë në Shtëpinë e Bardhë, me përjashtimin e mundshëm të rastit kur Thomas Jefferson darkoi vetëm në një darkë me 49 fitues të çmimit Nobel, më 29 prill 1962.

1. “Unë mendoj se ky është koleksioni më i jashtëzakonshëm i talentit, i dijes njerëzore, i cili është mbledhur ndonjëherë në Shtëpinë e Bardhë, me përjashtimin e mundshëm të rastit kur Thomas Jefferson darkoi vetëm” .
John F. Kennedy në një darkë me 49 fitues të çmimit Nobel, më 29 prill 1962.

2. “Taksa, e cila do të paguhet për qëllimin e arsimimit nuk është më shumë se një e njëmijta e asaj që do t’u paguhej mbretërve, priftërinjve dhe fisnikëve, të cilët do të ngriheshin ndërmjet nesh, nëse ne e lëmë popullin në injorancë”.
Thomas Jefferson


3.“Ne debatojmë për faktin se një komb që përpiqet ta taksojë veten drejt prosperitetit është si një njeri që qëndron i ulur mbi një kovë dhe përpiqet të ngrihet nga doreza e saj”.
Winston Churchill

4.“Tendenca e taksimit ka për qëllim të krijojë një klasë personash, të cilët nuk punojnë, të marrë nga ato që punojnë prodhimin e asaj pune dhe t’ua japë atyre që s’punojnë”
William Cobbett

5. “Është taksa e të ardhurave sërish, amerikanë: koha për të mbledhur ato fatura, nxirrini ato formularë taksash, mprihni lapsat dhe nguljani vetes drejt e në aortë”
Dave Barry


6.“Zgjedhjet duhet të mbahen më 16 prill, ditën pasi ne të paguajmë taksën e të ardhurave. Kjo është një prej atyre pak gjëra që mund t’i pengojë disi politikanët që të shpenzojnë aq shumë sa e kanë zakon”
Thomas Sowell


7.“Janë thënë shumë gjëra për politikën; disa prej tyre janë thjesht mikluese, ndërsa pjesa më e madhe janë të vërteta”.
Eric Idle


8.“Një politikan profesional është një njeri i çnderuar profesionalisht. Për të kapur një post sa më të lartë, atij i duhet të bëjë aq shumë kompromise dhe të pësojë aq shumë poshtërime, saqë në fund nuk ka ndonjë ndryshim të madh me një prostitutë”
H.L. Mencken


9. “Në Gjermani, sipas ligjit ndalohet çdo gjë përveç atyre që lejohen. Në Francë, sipas ligjit lejohet çdo gjë përveç atyre që janë të ndaluara. Në Bashkimin Sovjetik, çdo gjë është e ndaluar, përfshi këtu dhe ato që lejohen. E në Itali, sipas ligjit lejohet çdo gjë, sidomos ato që janë të ndaluara”
Newton Minow


10.“Politika përbëhet nga dy fjalë, ‘poli’, e cila është fjalë greke dhe do të thotë ‘shumë’ dhe ‘tik’, një lloj insekti gjakpirës” Gore Vidal

11.“Kur isha thjesht një djalosh më thanë se çdokush mund të bëhej president. Tani që jam rritur, po filloj ta besoj”
Clarence Darrow


12.“Çdo burrë për të qenë do të turpërohej nga qeveria që drejton vendin e tij”
H.L.Mencken

13. “Është e rrezikshme të kesh të drejtë, kur qeveria është gabim”, Volteri

14. “Në kapitalizëm, njeriu shfrytëzon njeriun. Në komunizëm është thjesht e kundërta”,
John Kenneth Galbraith

15. “Demokracia është forma më e keqe e qeverisjes, pas gjithë të tjerave”,
Winston Churchill

16. “Nëse do t’i drejtoheshim Uashington, kur kishim për të mbjellë e për të korrur, shumë shpejt do kishim nevojë për bukë”,
Thomas Jefferson


17. “Çfarë është qeveria? Shumë thjesht, është një agjenci shtrëngimi. Sigurisht që ka dhe agjenci të tjera force, siç është mafia. Për të qenë më i saktë, qeveria është agjencia e forcës, e cila ka më shumë flamuj në zyrat e saj”,
Harry Browne

18. “Nëse doni një fotografi të së ardhmes, imagjinoni një çizme që stampon fytyrën njerëzore përgjithmonë”,
George Orwell

19. “Sa më i korruptuar të jetë shteti, aq më shumë ligje ka”, 
Cornelius Tacitus

20. “Një princ i mençur kërkon mjete, me anë të të cilëve subjektet e tij do të kenë gjithmonë dhe në çdo rrethanë nevojën për drejtimin e tij, e më pas ato do t’i jenë besnikë atij”, 
Machiavelli

Popular posts from this blog

KADARE ME «KUSH E SOLLI DORUNTINËN» U NXIT SHQIPTARËVE ARMIQËSINË ME PERËNDIMIN DHE E BËN IDEATORIN E BESËS PËRDHUNUES TË MOTRËS

Novela e Ismail Kadare, «Kush e solli Doruntinën», e botuar për herë të parë në vitin 1980, mbahet si një nga kryeveprat e këtij shkrimtari. Por kjo novelë, që më pas është quajtur dhe roman, siç ka ndodhur me pjesën më të madhe të novelave të Ismail Kadare, është në fakt një projektim në të shkuarën, me bazë një legjendë të vjetër, i paradigmave ideologjike të propa­gandës së regjimit komunist, të kohës kur u shkrua kjo novelë. Më konkretisht, Kadare letrarizon, me një pro­jek­tim në të shkuarën, paradigmën izolacioniste antiperëndi­more, sipas së cilës gjendja e Shqipërisë komuniste, e kohës kur shkrua­nte autori, si e rrezikuar nga Lindja dhe Perëndimi dhe e izoluar prej tyre, qe një vazhdim i një linje të gjithkoh­shme të historisë shqiptare. Pikërisht Kadare këtë e paraqit tek novela «Kush e solli Doruntinën», e cila u botua në vitin 1980, menjëherë pas prishjes së Shqipërisë enveriane me Kinën, aleatin e vet të fundit të madh. Tash Shqipëria komu­niste i shihte si njëlloj armiq …

ISMAIL KADARE TEK «URA ME TRI HARQE» I PARAQET SHQIPTARËT SI TRIBU XHUNGLE QË EDHE URËN E PARË TË GURTË UA NDËRTUAN SLLAVËT

Novela e Ismail Kadare, «Ura me tri harqe», e botuar së pari në vitin 1978, si pjesë e triptikut (tre novela) me të njëjtin titull, dhe e ribotuar me disa ndryshime në periudhën paskomuniste (këtu i referohem botimit më të fundit, të vitit 2004), mba­het si një nga kryeveprat e Ismail Kadare. Ajo është përkthyer në shumë gjuhë të huaja, por si për të gjithë librat e Kadaresë nuk kemi të dhëna për numrin e kopjeve të botuara dhe të shitura në gjuhë të huaj. Megjithatë, edhe për aq sa është botuar dhe lexuar nga të huajt, ky libër i ka bërë një dëm të madh nacionit (kom­bit) shqiptar, se sipas këtij libri shqiptarët dalin si një popull shumë më i prapambetur se fqinjët në prag të okupimit turk (ngjarjet në novelë zhvillohen në gjysmën e dytë të shekullit XIV), që në këtë kohë nuk kanë ndërtuar as ura të thjeshta prej guri, dhe habiten kur dëgjojnë se mund të ndër­tohet një e tillë. Novela është një projektim në të shkuarën e lar­gët mesjetare e paradigmës ideologjike komuniste të kohës …

KUSH ESHTE HAMLETI?

Nga Profesor Alfred Uçi

Një kritik ka thënë se emrin e Hamletit e dinë të gjithë njerëzit, jo vetëm ata që e kanë lexuar tragjedinë shekspiriane ose që e kanë parë në skenë e në ekran. E me gjithë këtë, para ndërgjegjes estetike njerëzore mbetet pa përgjigje përfundimtare pyetja enigmë: Ç’është Hamleti? Nuk besojmë të ketë një figurë tjetër letrare, për të cilën të jenë zhvilluar shekuj me radhë diskutime pa fund dhe të jenë dhënë aq shumë përgjigje të mençura, të thella, origjinale, ndonëse të pamjaftueshme, se sa për Hamletin(Është llogaritur se zbërthimit të Hamletit i janë kushtuar rreth 25 mijë studime kritiko-letrare). Pyetjes së parë, mund t’i shtohet një pyetje e dytë: A mund të ketë në përgjithësi përgjigje shterruese për këtë çështje? Në përpjekjet për të dhënë shpjegime, në krye qëndron vetë drama e Shekspirit, që bart jo vetëm enigmën, por edhe mundësinë e deshifrimit të saj të saktë. Më mirë se Shekspiri, kush mund ta dinte se ç’është Hamleti! Prandaj vëmendja kryesore dre…