Skip to main content

Vargje dashurie

Muzafer Xhaxhiu

Dhe qeshëm… qeshëm…

Shkëlqente deti i kaltër si pasqyrë,
E flladi lehtë frynte nëpër valë,
Dhe un’ e ti të ndezur në fytyrë
Mbi rër’n e lagur ecnim dalngadalë…

Po në fytyrë prapë e ndjenim zjarrë
E sy më sy u pamë të hutuar!
Dhe qeshëm…qeshëm, qeshëm si të marrë,
Se rër’e lagur digjte përvëluar


Ti je… s’e di

As yll nuk je, as hënë as hyri
As rreze dielli terrin për të ndritur,
S’ke rënë nga qielli të tregosh ccudi
As dorë mjeshtri nuk të ka skalitur…

Shum’net’i kam kaluar unë pa gjumë,
Dhe ditët si në gjumë i kam kaluar
Dhe sa më shum’ mendoj cc’je, aq më shumë
E ndjej se je vecc zjarr që s’ka të shuar


Dhe nën dëborë

E dashur N. nuk po të shkruaj letër
Ashtu si nuk të shkrova në rini
Mesazhet t’i dërgoja vecc me sy,
Në ato kohë cc’mund të bëja tjetër!

Pa cc’ka se jemi ca si të vonuar
Dhe na ka zbardhur dbora që të dy
Mesazhet prapë t’i nis si në rini
Se dhe nën dborë rrjedh uj’ i valuar


Në ditën e Shën Valentinit

Dhe sot u zumë ne të dy
Një hitori e vjetër
Më mirë i zënë vecc me ty
Sesa të dua një tjetër


Në stacion

Ti nuk e di sa shumë të kam pritur
Stacioni i trenit ngjante kaq i murmë…
Vinin e iknin njerëzit-gaz e zhurmë-
Vecc unë pritja…pritja, i nemitur

Gjithmonë në pritje jeta më ka shkuar
Sa herë fjetur kam nëpër stacione
Rojtari më ka zgjuar: “Nëpër frona
Të flini, qytetar, është e ndaluar!”

***
Zura be të heq dorë nga ccdo marrëzi,
Nga një vetëm s’do mund:
Të mos bëj dashuri.


Mos u çuditni

Dhe kur të vdes më shpini nga ajo urë
Ku njoha Dashurinë të parën herë
Mos u ccuditni, hapni pak qivurë
Të kthehem tek një plakë që prêt në derë….


I fundit liman
Melitës


Me gaz e dhimbje tjerur nëpër jetë
Je ëndrra më e bukur që kam parë
Liman i fundit je, ku zëmr’e vrarë
Me gaz e hodhi hekurin përpjetë…

Në dete shumë ania ime brodhi,
Me valët lozonjare u përkund…
Por n’asnjë vend s’qëndroi, gjersa në fund
Limanin më të kaltër ajo zgjodhi….


Premtim

Më the se do më duash gjithmonë
Edhe kur trupi i bukur në martesë
Në shtrat të huaj dergjur natën vonë
Do përpëlitet hidhur pa një shpresë…

Kështu qe thën’ të rrojmë të veccuar
Me helm në zëmër, kur kaq for të dua,
Oho, e dashur, prap’ jam i gëzuar,
Se zëmërzën plot vrerë ma dhe mua….


Mikes se vdekur

Cc’të të jap o mikja ime
Si kujtim nga e murmja botë!
Të jap zëmrën me kujtime
Merr dhe një gjerdan me lotë…..

Popular posts from this blog

KADARE ME «KUSH E SOLLI DORUNTINËN» U NXIT SHQIPTARËVE ARMIQËSINË ME PERËNDIMIN DHE E BËN IDEATORIN E BESËS PËRDHUNUES TË MOTRËS

Novela e Ismail Kadare, «Kush e solli Doruntinën», e botuar për herë të parë në vitin 1980, mbahet si një nga kryeveprat e këtij shkrimtari. Por kjo novelë, që më pas është quajtur dhe roman, siç ka ndodhur me pjesën më të madhe të novelave të Ismail Kadare, është në fakt një projektim në të shkuarën, me bazë një legjendë të vjetër, i paradigmave ideologjike të propa­gandës së regjimit komunist, të kohës kur u shkrua kjo novelë. Më konkretisht, Kadare letrarizon, me një pro­jek­tim në të shkuarën, paradigmën izolacioniste antiperëndi­more, sipas së cilës gjendja e Shqipërisë komuniste, e kohës kur shkrua­nte autori, si e rrezikuar nga Lindja dhe Perëndimi dhe e izoluar prej tyre, qe një vazhdim i një linje të gjithkoh­shme të historisë shqiptare. Pikërisht Kadare këtë e paraqit tek novela «Kush e solli Doruntinën», e cila u botua në vitin 1980, menjëherë pas prishjes së Shqipërisë enveriane me Kinën, aleatin e vet të fundit të madh. Tash Shqipëria komu­niste i shihte si njëlloj armiq …

ISMAIL KADARE TEK «URA ME TRI HARQE» I PARAQET SHQIPTARËT SI TRIBU XHUNGLE QË EDHE URËN E PARË TË GURTË UA NDËRTUAN SLLAVËT

Novela e Ismail Kadare, «Ura me tri harqe», e botuar së pari në vitin 1978, si pjesë e triptikut (tre novela) me të njëjtin titull, dhe e ribotuar me disa ndryshime në periudhën paskomuniste (këtu i referohem botimit më të fundit, të vitit 2004), mba­het si një nga kryeveprat e Ismail Kadare. Ajo është përkthyer në shumë gjuhë të huaja, por si për të gjithë librat e Kadaresë nuk kemi të dhëna për numrin e kopjeve të botuara dhe të shitura në gjuhë të huaj. Megjithatë, edhe për aq sa është botuar dhe lexuar nga të huajt, ky libër i ka bërë një dëm të madh nacionit (kom­bit) shqiptar, se sipas këtij libri shqiptarët dalin si një popull shumë më i prapambetur se fqinjët në prag të okupimit turk (ngjarjet në novelë zhvillohen në gjysmën e dytë të shekullit XIV), që në këtë kohë nuk kanë ndërtuar as ura të thjeshta prej guri, dhe habiten kur dëgjojnë se mund të ndër­tohet një e tillë. Novela është një projektim në të shkuarën e lar­gët mesjetare e paradigmës ideologjike komuniste të kohës …

KUSH ESHTE HAMLETI?

Nga Profesor Alfred Uçi

Një kritik ka thënë se emrin e Hamletit e dinë të gjithë njerëzit, jo vetëm ata që e kanë lexuar tragjedinë shekspiriane ose që e kanë parë në skenë e në ekran. E me gjithë këtë, para ndërgjegjes estetike njerëzore mbetet pa përgjigje përfundimtare pyetja enigmë: Ç’është Hamleti? Nuk besojmë të ketë një figurë tjetër letrare, për të cilën të jenë zhvilluar shekuj me radhë diskutime pa fund dhe të jenë dhënë aq shumë përgjigje të mençura, të thella, origjinale, ndonëse të pamjaftueshme, se sa për Hamletin(Është llogaritur se zbërthimit të Hamletit i janë kushtuar rreth 25 mijë studime kritiko-letrare). Pyetjes së parë, mund t’i shtohet një pyetje e dytë: A mund të ketë në përgjithësi përgjigje shterruese për këtë çështje? Në përpjekjet për të dhënë shpjegime, në krye qëndron vetë drama e Shekspirit, që bart jo vetëm enigmën, por edhe mundësinë e deshifrimit të saj të saktë. Më mirë se Shekspiri, kush mund ta dinte se ç’është Hamleti! Prandaj vëmendja kryesore dre…