Skip to main content

Jorge Bucay - Biskotat

Nga: “26 rrëfenja për të menduar”

Në një stacion treni mbërrin, një mbrëmje, një
zonjë shumë elegante. Tek sporteli e informojnë
që treni është me vonesë dhe do t'i duhet të
paktën një orë për të mbërritur në stacion.
Pak e bezdisur, zonja shkon tek vendi ku shitet shtypi dhe
blen një revistë, më pas kalon tek një kioskë dhe blen një pako
me biskota dhe një pije të gazuar.
E përgatitur për pritjen e detyruar, ulet në një nga ulëset e
gjata të sallës. Ndërkohë që shfleton revistën, një i ri ulet në
krah të saj dhe fillon të lexojë një gazetë. Papritur zonja shikon,
me cep të syrit, se si djali, pa thënë asnjë fjalë, shtrin dorën,
kap pakon me biskota, e hap dhe më pas merr një dhe fillon ta
hajë i qetë.
Gruaja indinjohet. Nuk dëshiron të jetë fjalërëndë, por ama
as të bëjë sikur asgjë nuk ka ndodhur; kështu që, me një gjest
të ekzagjeruar, merr pakon dhe nxjerr një biskotë, ia tregon
përpara djaloshit dhe e ha duke fiksuar shikimin.
I riu buzëqesh... dhe merr një biskotë tjetër.
Zonja shfryn pak, merr një tjetër biskotë dhe me shenja të
dukshme bezdie, e ha duke ia ngulitur edhe një herë shikimin
djaloshit.
Dialogu i shikimeve dhe buzëqeshjeve vazhdon nga
biskota në biskotë. Zonja çdo herë dhe më e nervozuar,
djaloshi përherë dhe më i qeshur.
Më në fund zonja vë re që në pako kishte ngelur vetëm
një biskotë. "Nuk mendoj se do të jetë kaq i pacipë", mendoi
dhe ngeli si e ngrirë duke parë herë biskotën dhe herë
djaloshin.
Me qetësi, djaloshi zgjati dorën, mori biskotën e fundit dhe
me shumë butësi e ndau saktësisht përgjysmë. Me buzëqeshjen
e tij dhe me shumë dashuri ia ofron gjysmën zonjës.
- Faleminderit! - thotë gruaja duke e marrë me shumë
ashpërsi gjysmën e biskotës.
- Asgjë - i përgjigjet djaloshi me një buzëqeshje engjëllore,
ndërkohë që ha gjysmën e tij.
Treni erdhi
E tërbuar, zonja ngrihet, merr gjërat e saj dhe hipën në
tren. Në nisje, që nga vagoni sheh djaloshin akoma të
ulur në stolin e sallës dhe mendon: "I pafytyrë".
Ndien gojën të thatë nga zemërimi. Hap çantën për të
nxjerrë kanoçen e pijes dhe habitet kur sheh, të mbyllur,
pakon e saj të biskotave...! Të paprekur!.

Popular posts from this blog

KADARE ME «KUSH E SOLLI DORUNTINËN» U NXIT SHQIPTARËVE ARMIQËSINË ME PERËNDIMIN DHE E BËN IDEATORIN E BESËS PËRDHUNUES TË MOTRËS

Novela e Ismail Kadare, «Kush e solli Doruntinën», e botuar për herë të parë në vitin 1980, mbahet si një nga kryeveprat e këtij shkrimtari. Por kjo novelë, që më pas është quajtur dhe roman, siç ka ndodhur me pjesën më të madhe të novelave të Ismail Kadare, është në fakt një projektim në të shkuarën, me bazë një legjendë të vjetër, i paradigmave ideologjike të propa­gandës së regjimit komunist, të kohës kur u shkrua kjo novelë. Më konkretisht, Kadare letrarizon, me një pro­jek­tim në të shkuarën, paradigmën izolacioniste antiperëndi­more, sipas së cilës gjendja e Shqipërisë komuniste, e kohës kur shkrua­nte autori, si e rrezikuar nga Lindja dhe Perëndimi dhe e izoluar prej tyre, qe një vazhdim i një linje të gjithkoh­shme të historisë shqiptare. Pikërisht Kadare këtë e paraqit tek novela «Kush e solli Doruntinën», e cila u botua në vitin 1980, menjëherë pas prishjes së Shqipërisë enveriane me Kinën, aleatin e vet të fundit të madh. Tash Shqipëria komu­niste i shihte si njëlloj armiq …

ISMAIL KADARE TEK «URA ME TRI HARQE» I PARAQET SHQIPTARËT SI TRIBU XHUNGLE QË EDHE URËN E PARË TË GURTË UA NDËRTUAN SLLAVËT

Novela e Ismail Kadare, «Ura me tri harqe», e botuar së pari në vitin 1978, si pjesë e triptikut (tre novela) me të njëjtin titull, dhe e ribotuar me disa ndryshime në periudhën paskomuniste (këtu i referohem botimit më të fundit, të vitit 2004), mba­het si një nga kryeveprat e Ismail Kadare. Ajo është përkthyer në shumë gjuhë të huaja, por si për të gjithë librat e Kadaresë nuk kemi të dhëna për numrin e kopjeve të botuara dhe të shitura në gjuhë të huaj. Megjithatë, edhe për aq sa është botuar dhe lexuar nga të huajt, ky libër i ka bërë një dëm të madh nacionit (kom­bit) shqiptar, se sipas këtij libri shqiptarët dalin si një popull shumë më i prapambetur se fqinjët në prag të okupimit turk (ngjarjet në novelë zhvillohen në gjysmën e dytë të shekullit XIV), që në këtë kohë nuk kanë ndërtuar as ura të thjeshta prej guri, dhe habiten kur dëgjojnë se mund të ndër­tohet një e tillë. Novela është një projektim në të shkuarën e lar­gët mesjetare e paradigmës ideologjike komuniste të kohës …

KUSH ESHTE HAMLETI?

Nga Profesor Alfred Uçi

Një kritik ka thënë se emrin e Hamletit e dinë të gjithë njerëzit, jo vetëm ata që e kanë lexuar tragjedinë shekspiriane ose që e kanë parë në skenë e në ekran. E me gjithë këtë, para ndërgjegjes estetike njerëzore mbetet pa përgjigje përfundimtare pyetja enigmë: Ç’është Hamleti? Nuk besojmë të ketë një figurë tjetër letrare, për të cilën të jenë zhvilluar shekuj me radhë diskutime pa fund dhe të jenë dhënë aq shumë përgjigje të mençura, të thella, origjinale, ndonëse të pamjaftueshme, se sa për Hamletin(Është llogaritur se zbërthimit të Hamletit i janë kushtuar rreth 25 mijë studime kritiko-letrare). Pyetjes së parë, mund t’i shtohet një pyetje e dytë: A mund të ketë në përgjithësi përgjigje shterruese për këtë çështje? Në përpjekjet për të dhënë shpjegime, në krye qëndron vetë drama e Shekspirit, që bart jo vetëm enigmën, por edhe mundësinë e deshifrimit të saj të saktë. Më mirë se Shekspiri, kush mund ta dinte se ç’është Hamleti! Prandaj vëmendja kryesore dre…