Skip to main content

Atje bredh dashuria

Poezi nga Hugo, Malarme, Shar, Shirazi, nën përkthimin e Dalan Shapllos

Viktor Hygo
(1802 – 1885)
Ja, nesër, sa të gdhihet *

Ja,nesër, sa të gdhihet, sapo të zbardhë fusha,
Do nisem, e dëgjon? E di që ti më pret,
Mes pyllit do t’i bie dhe malit me gëmusha,
Larg teje s’mund të rri se ndarja po më tret.

Do t’eci si në mjegull, në shpirt i përqëndruar,
E zhurmë nuk do ndiej, s’do shoh asgjë që jashtë,
I vetëm, i kërrusur, me duart kryqëzuar,
Do ndiej veç dëshpërim e dita bëhet natë.

Ndaj mbrëmjes nuk do shoh prarim që gjurmë le,
Dhee vellon mbi Herflër nuk e vërej që larg.
E, kur të mbrrij atje, mbi varrin tënd do ve
Buqetë gjethegjelbër, me lule thurur varg.

*Këtë vjershë poeti ia pat kushtuar vajzës së vet që vdiq e re


Renè Shar
(1907 – 1988)
Mes qytetit, në rrugë

Mes qytetit, në rrugë, atje bredh dashuria
Ishte imja dikur, nëpër kohë rrëshqet.
Punë s’prish se tani cilido mund t’i flasë
Jo, ajo nuk mban mend kush e deshi vërtet.

Në përndritje të syve kërkon ngushëllim
Asaj udhe besnike q’i çele dikur
Ende shpresë po zgjon që përpara e prin
Përmbi të zotëron dhe që larg e përfshin.

Përfund saj unë shoh mbeturinë lumnie
Në vetminë që ndiej gjen thesar të përkryer
Meridianit të madh ku merr hov lartësie
Kjo liria që kam mu në shpirt e ka grryer.

Mes qytetit, në rrugë, atje bredh dashuria
Ishte imja dikur, nëpër kohë rrëshqet.
Punë s’prish se tani cilido mund t’i flasë
Jo, ajo nuk mban mend kush e deshi vërtet
Vallë kush dritë hedh dhe s’e lë të humbasë?


Stefan Malarmè
(1842 –1898)

Vegim

Kur hëna po trishtohej dhe serafinët qanin,
Në ëndërrim, mes lulesh, në dorë harkun mbanin,
Po treteshin e shkisnin ca vjollca në mbarim,
Mbi kaltërsi kurorash – i bardhi ngashërim.
Ish puthja jot’e parë në ditën e bekuar,
Tek rrihje t’ëndërroje se jam martirizuar,
I dehur mjeshtërisht plot me parfum trishtimi.
Nuk lanë as një brengë dhe gjurmë dëshpërimi,
Të korrat e një Ëndrre që zemra pat selitur,
Shtegtoja sy-mbërthyer kalldrëmit të ronitur,
Nga dielli flokë- ndritur, kur pranë m’u avite,
Në mbrëmje duke qeshur, në rrugë m’u fanite
M’u duk se pashë zanën që fekste me kurorë,
Ashtu si nëpër ëndrra, në vitet fëminorë,
Kalonte dhe gjithmonë prej duarve lëshuar
Po hidhte flokë bore prej yjesh parfumuar.


Hafiz Shirazi
(1325 – 1389)

Në daç që era të mos më marrë, flokët veriut mos ia shtri,
Në daç që të mos psherëtij, mos më qorto me syn’e zi!
Mos e pi verën me këdo, që unë helme mos gëlltis.
Me kokë ulur mos kalo, vështromë ëmbël drejt në sy.
Baluket, lutem, mos i dridh që pranga vetes mos i hedh.
Dhe kaçurrelat mos i mblidh, se do më futsh në dhe të zi.
Të tjerë miq ti mos kërko, që mos brengoset miku yt.
Veç meje tjetër mos beko dhe me përbuzje mos më shih.

Lartoje kurmin si selvi, që të të ulem gjer në gji.
Fytyrën time përcëlloje! Pra, ndizu zjarr, po mos u shkri.

Të tjerë miq mos sill ndër mend që pamjen tënde mos harroj.
Shandan kujtdo ti mos iu bëj e me bandillë mos më rri.

Nga tkat mos i ngjaj Shirinit* që të mos vuaj si Fahradi *
Dhe eremit mos dal diku, larguar tutje në shkreti.
Të kërkoj ndihmë, të thërras, dëgjoje zërin e Hafizit,
Për mua të kesh dhembshuri e mospërfillëse mos ji!
—————————————————————————
*Bukuroshe legjendare iraniane, e dashuruar nga mbreti
* Figurë legjendare e një artisti që donte Shirinin.
Përktheu: Dalan SHAPLLO

Popular posts from this blog

KADARE ME «KUSH E SOLLI DORUNTINËN» U NXIT SHQIPTARËVE ARMIQËSINË ME PERËNDIMIN DHE E BËN IDEATORIN E BESËS PËRDHUNUES TË MOTRËS

Novela e Ismail Kadare, «Kush e solli Doruntinën», e botuar për herë të parë në vitin 1980, mbahet si një nga kryeveprat e këtij shkrimtari. Por kjo novelë, që më pas është quajtur dhe roman, siç ka ndodhur me pjesën më të madhe të novelave të Ismail Kadare, është në fakt një projektim në të shkuarën, me bazë një legjendë të vjetër, i paradigmave ideologjike të propa­gandës së regjimit komunist, të kohës kur u shkrua kjo novelë. Më konkretisht, Kadare letrarizon, me një pro­jek­tim në të shkuarën, paradigmën izolacioniste antiperëndi­more, sipas së cilës gjendja e Shqipërisë komuniste, e kohës kur shkrua­nte autori, si e rrezikuar nga Lindja dhe Perëndimi dhe e izoluar prej tyre, qe një vazhdim i një linje të gjithkoh­shme të historisë shqiptare. Pikërisht Kadare këtë e paraqit tek novela «Kush e solli Doruntinën», e cila u botua në vitin 1980, menjëherë pas prishjes së Shqipërisë enveriane me Kinën, aleatin e vet të fundit të madh. Tash Shqipëria komu­niste i shihte si njëlloj armiq …

ISMAIL KADARE TEK «URA ME TRI HARQE» I PARAQET SHQIPTARËT SI TRIBU XHUNGLE QË EDHE URËN E PARË TË GURTË UA NDËRTUAN SLLAVËT

Novela e Ismail Kadare, «Ura me tri harqe», e botuar së pari në vitin 1978, si pjesë e triptikut (tre novela) me të njëjtin titull, dhe e ribotuar me disa ndryshime në periudhën paskomuniste (këtu i referohem botimit më të fundit, të vitit 2004), mba­het si një nga kryeveprat e Ismail Kadare. Ajo është përkthyer në shumë gjuhë të huaja, por si për të gjithë librat e Kadaresë nuk kemi të dhëna për numrin e kopjeve të botuara dhe të shitura në gjuhë të huaj. Megjithatë, edhe për aq sa është botuar dhe lexuar nga të huajt, ky libër i ka bërë një dëm të madh nacionit (kom­bit) shqiptar, se sipas këtij libri shqiptarët dalin si një popull shumë më i prapambetur se fqinjët në prag të okupimit turk (ngjarjet në novelë zhvillohen në gjysmën e dytë të shekullit XIV), që në këtë kohë nuk kanë ndërtuar as ura të thjeshta prej guri, dhe habiten kur dëgjojnë se mund të ndër­tohet një e tillë. Novela është një projektim në të shkuarën e lar­gët mesjetare e paradigmës ideologjike komuniste të kohës …

KUSH ESHTE HAMLETI?

Nga Profesor Alfred Uçi

Një kritik ka thënë se emrin e Hamletit e dinë të gjithë njerëzit, jo vetëm ata që e kanë lexuar tragjedinë shekspiriane ose që e kanë parë në skenë e në ekran. E me gjithë këtë, para ndërgjegjes estetike njerëzore mbetet pa përgjigje përfundimtare pyetja enigmë: Ç’është Hamleti? Nuk besojmë të ketë një figurë tjetër letrare, për të cilën të jenë zhvilluar shekuj me radhë diskutime pa fund dhe të jenë dhënë aq shumë përgjigje të mençura, të thella, origjinale, ndonëse të pamjaftueshme, se sa për Hamletin(Është llogaritur se zbërthimit të Hamletit i janë kushtuar rreth 25 mijë studime kritiko-letrare). Pyetjes së parë, mund t’i shtohet një pyetje e dytë: A mund të ketë në përgjithësi përgjigje shterruese për këtë çështje? Në përpjekjet për të dhënë shpjegime, në krye qëndron vetë drama e Shekspirit, që bart jo vetëm enigmën, por edhe mundësinë e deshifrimit të saj të saktë. Më mirë se Shekspiri, kush mund ta dinte se ç’është Hamleti! Prandaj vëmendja kryesore dre…